Opowieść o dążeniu do całości, miłości nawet pomimo popełnionego błędu. Ponadczasowy mit, opowieść i bajka jednocześnie.
Jeden z najpiękniejszych mitów greckich. Piękna księzniczka budzi zazdrosć w bogini Afrodycie. Ta wysyła swojego syna Erosa, aby rzucił na dziewczynę czar, obłęd. Gdy syn bogini dostrzega Psychę, zakochuje się w niej. Okłamuje matkę i odwiedza Psyche nocą, zatrzegając, ze nie moze ona zobaczyć go w świetle. Za namową złosliwych sióstr Psyche łamie daną Erosowi obietnice i zapala świecę, gdy on śpi. Kropla wosku pada na jego skórę. Eros budzi się i znika. Zrozpaczona dziewczyna na próżno podróżuje po świecie , aby odnaleźć ukochanego. Jedne podania podają, ze w obłędzie szuka go do dziś a inne ze Afrodyta użaliła się nad dziewczyną. Poślubiła ją swemu synowi i podarowała niesmiertelność.
Przepiękna historia miłosna pełna dwuznacznosci, licznie wykorzystywanych motywów, archetypów i stereotypów. Już same imiona niosą za sobą znaczenie- Eros, miłość cielesna, pożądanie a z nią związana sfera "zgaszonego światła". To co intymne, zakryte. I Psyche- "sfera zapalonej świecy", umysłu i ducha. Oświecenie, wiedza, jasność. Zauważcie, ze nawet według mitu, nie mogli żyć oddzielnie. Dopełnienie całosci. Duch i ciało. Zaskakujące jest to, ze to Psyche popełnia błąd. Logicznie próbuje rozwiązać zagadkę Erosa. I oczywiscie kończy się to tragicznie.żyć problem ściśle psychologicznie. Mnie natomiast fascynuje kwestia pięknej historii o niezwykle wyraźnej symbolice.
Najpiękniejsze jest to, ze jedno poszukuje drugiego. Dopełniają się razem.
Zazwyczaj patrzymy na mity wprost a o ile ciekawsze są gdy tylko się na chwilę nad nimi zatrzymamy.
